Przeskocz do treści

Otwarci na różnice

Dostępność
Wytyczne
Wiedza
Projekt
Festiwal
Forum

Strona główna » 4. FESTIWAL KULTURY WRAŻLIWEJ » List i fotorelacja

List i fotorelacja

Członek Zarządu Województwa Małopolskiego Iwona Gibas Kraków, 16 września 2026 r. Szanowny Pan Tomasz Włodarski Dyrektor Małopolskiego Instytutu Kultury w Krakowie Szanowny Pan Andrzej Dziuk Dyrektor Teatru im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem Szanowni Państwo! Dobiegła końca 4. edycja Festiwalu Kultury Wrażliwej. To był czas wielu spotkań i wydarzeń, które po raz kolejny pokazały, że kultura może być przestrzenią otwartą i dostępną dla każdego. Tegoroczne hasło „Sztuka zmysłów” było także zaproszeniem do spojrzenia na świat z perspektywy drugiego człowieka – z jego potrzebami, wrażliwością i sposobem odbierania rzeczywistości. Szczególnie cieszy mnie, że osoby z różnymi potrzebami, w tym osoby z niepełnosprawnościami były podczas Festiwalu nie tylko odbiorcami, ale również twórcami i aktywnymi uczestnikami wydarzeń. To ważne, by mówić o dostępności nie tylko jako o usuwaniu barier, ale również jako o tworzeniu warunków, w których każdy może rozwijać swoje talenty, wyrażać siebie i być częścią artystycznej wspólnoty. Tegoroczna edycja ma dla nas jeszcze jeden wyjątkowy wymiar. Program Małopolska. Kultura Wrażliwa obchodzi w tym roku 10-lecie. Dziesięć lat funkcjonowania programu to tysiące osób, które mogły pełniej uczestniczyć w życiu kulturalnym Małopolski, oraz dziesiątki ludzi, którzy konsekwentnie pracują nad tym, by instytucje były coraz bardziej otwarte. Dziękuję dyrektorom oraz wszystkim pracownikom instytucji kultury za zaangażowanie w tegoroczną edycję wydarzenia. Szczególne podziękowania kieruję w stronę koordynatorów dostępności i artystów. Mam nadzieję, że Festiwal pozostawił Państwa z przekonaniem, że różnorodność wzbogaca i warto w nią inwestować. Ta myśl przyświeca również Zarządowi Województwa Małopolskiego, który konsekwentnie będzie wspierał Kulturę Wrażliwą w kolejnych latach. Dziękuję za ten wspólny czas i życzę Państwu, aby idea Festiwalu towarzyszyła nam przez cały rok. [Podpis] --- ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków adres do korespondencji: ul. Racławicka 56, 30-017 Kraków

Dziewczynka pokazuje rysunek młodej kobiecie, rozmawiają. Dziewczynka ma aparat słuchowy i różową sukienkę w Muminki.

Spektakl w zaciemnionej sali. Trzy osoby w barwnych kombinezonach stoją wśród wysokich klatek na kółkach. Dwie z nich trzymają w górze pałąki - jakby gumowe poroża lub wędki.

Żółta tablica 4. Festiwalu Kultury Wrażliwej z nagłówkiem: "Zostaw dobre słowo". Na przyklejonych karteczkach hasła, m.in. "miłego dnia", "lubię cię", "jesteś ważny", "uśmiechnij się" i "szkoła".

Grupka osób przy werandzie błękitnego domu. Mężczyzna w garniturze mówi do mikrofonu, słuchacze siedzą na krzesłach i na schodach.

Grupa starszych osób zwiedza wystawę. Na ścianie m.in. czarno-białe ryciny i mapa świata.

Kadr ze spektaklu w teatrze, jest ciemno. Młoda dziewczyna pochyla głowę, w wyciągniętych rękach trzyma kłos zboża.

Spektakl w ciemnej sali. Osoba na scenie powiewa płachtą przezroczystej folii. Na ekranie w tle wyświetla się opis dźwięków: "Rytmiczne uderzenia".

Aktorzy na scenie, wszyscy są ubrani na czarno. Jedna osoba siedzi na wózku. Trzymają rekwizyty: bębny, krzyż, płachty bordowego materiału... Z przodu stoją manekiny przystrojone kwiatami.

Sala szkoleniowa, wszystkie krzesła na widowni są zajęte. Na ekranie wyświetla się tytuł: "Jeszcze bliżej dziedzictwa. Dostępna obsługa ruchu turystycznego". Prowadząca: Olga Michalik.

Zespół góralski na tle drzew. Widać cztery osoby, mają mikrofony i skrzypce.

Warsztaty sensoryczne dla dzieci. Chłopiec wącha fioletowy pył w słoiku. Obok leżą maski, częściowo pomalowane farbami.

Grupa ludzi na kamiennym dziedzińcu przed dużą budowlą.

Dynamiczna scena w ciemnym wnętrzu: młody mężczyzna klęczy z ramionami rozpostartymi jak skrzydła. Na podłodze pod nim wyświetla się symulacja fal lub chmur.

Warsztaty plastyczne: widać ręce dzieci, które wyklejają portret postaci ze sznurka i plasteliny. Wypukłymi cekinami zapisały coś pod spodem w alfabecie Breille'a.

Jasna sala wyłożona drewnem. Kobieta gra na fortepianie, ma bose stopy. W głębi widać grupę osób w ruchu.

Grupka osób w otoczeniu zieleni. Stoją przy metalowym pomniku mężczyzny siedzącego w fotelu. Kilka osób trzyma białe laski i dotyka pomnika.

Grupa osób zwiedza wystawę. Przewodnik pokazuje coś w gablocie. Ściany są pokryte tapetą w duże wzory.

Tancerki na scenie. Wymachują lśniąco białymi pelerynami, przypominają motyle lub meduzy.

Grupa artystów pozuje na scenie, uśmiechają się do obiektywu. Niektórzy trzymają kwiaty.

Szeroko uśmiechnięta artystka na scenie, przed mikrofonem. Ma długie włosy, jest ubrana na czarno i siedzi na wózku.

Śpiewaczka w jasnozielonej sukni na scenie.

Śpiewak na scenie, w ekspresyjnej pozie z wyciągniętymi rękami. W tle widać fortepian i krzesła.

Dwoje muzyków przed drewnianą chatą. Kobieta i mężczyzna, grają na skrzypcach.

Zajęcia na świeżym powietrzu przed drewnianymi chatami. Dorośli i dzieci używają tradycyjnych przyrządów gospodarskich, ktoś trzyma wiązki słomy.

Wiele osób w sali. Prowadząca jest w ruchu, mówi do mikrofonu. Na ekranie teksty: "Jak Biszkopt został bohaterem" i "superhero" oraz czarno-białe zdjęcie chłopca z dodaną maską i błyskawicami. Wszyscy są aktywni, rozmawiają, ktoś zgłasza się z pytaniem.

Kwartet smyczkowy występuje w eleganckiej sali. Artystki mają długie czerwone suknie.

Spotkanie w strojnej sali zamku. Widownia jest pełna, z przodu stoją trzy osoby. Widać malowidła na ścianach, arrasy i zabytkowy fotel na podwyższeniu.

Sala warsztatowa, kilka osób pochyla się nad stolikami. Na ekranie wyświetla się instruktaż składania papieru. Pod sufitem biegną kolorowe świecące łańcuchy.

Grupa dzieci we wnętrzu. Tłoczą się wokół wysokich metalowych klatek z przyczepionymi gumowymi rurkami. Każde chce dotknąć konstrukcji, zobaczyć z bliska. Pomagają im osoby dorosłe.

Kobieta i dzieci oglądają wystawę w galerii. Na tle ciemnoczerwonej ściany wiszą grafiki. Przedstawiają rożnych ludzi, jakby narysowanych przez dziecko.

Wiele osób w galerii sztuki. Tłoczą się dorośli i dzieci. Na jaskrawoczerwonych ścianach wiszą kolorowe obrazki.